சேற்றில் மனிதர்கள்

விக்கிமேற்கோள் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search

சேற்றில் மனிதர்கள் (1982) என்பது ராஜம் கிருஷ்ணனின் நாவலாகும். இது ஒரு பாரதிய பாஷா பரிஷத் பரிசு மற்றும் இலக்கியச் சிந்தனை பரிசு பெற்ற நாவல் ஆகும்.

  • சொட் சொட்டென்று முற்றத்தில் சான நீர் விழும் ஒசைதான் சம்முகத்தைத் துயிலெழுப்புகிறது.
    • அத்தியாயம் 1 (வரப்புயர... குடியுயர....), பக்கம் 7
  • "எந்திரிச்சிட்டீங்களா? ராவெல்லாம் துரங்கவேயில்ல, இன்னிக்கு எப்படி ஐயா உன்னைக் கூட்டிட்டுப் போவாரு நீ வானா அண்ணனைக் கூட்டிட்டுப் போன்னு இப்பதா காந்திகிட்டச் சொன்னேன்.
    • அத்தியாயம் 1 (வரப்புயர... குடியுயர....), பக்கம் 7
  • பின் தாழ்வாரத்தில் இருந்த கோழிக் கூண்டைத் துக்கிவைத்து பெட்டையையும் ஆறு நோஞ்சான் குஞ்சுகளையும் விடுதலை செய்கிறாள்.
    • அத்தியாயம் 1 (வரப்புயர... குடியுயர....), பக்கம் 10
  • அதிலிருந்து வரும் பாட்டு ஒரே கத்தலாக இருக்கிறது. தனது தட்டல் உள்ளே இருக்கும் மருமகளுக்குச் செவியில் விழுமா என்ற ஐயத்துடன் சற்றே ரேடியாவை நிறுத்து என்று சொல்லும் பாவனையில் பார்க்கிறார்.
    • பக்கம் 165
  • "அப்படி எல்லாம் இல்ல சாம்பாரே, நமக்கு சாட்சி இருக்கு சத்தியம் எப்பவுமே அநாதயாயிராது!"
    • பக்கம் 236

வெளியிணைப்புகள்[தொகு]

Wikipedia
விக்கிப்பீடியாவில் கீழ் காணும் தலைப்பில் ஒரு கட்டுரை உள்ளது:


wikisource
விக்கிமூலத்தில் பின்வரும் தலைப்பிலான எழுத்தாக்கம் உள்ளது:
"https://ta.wikiquote.org/w/index.php?title=சேற்றில்_மனிதர்கள்&oldid=12579" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது