தீண்டாமை

விக்கிமேற்கோள் இல் இருந்து
Jump to navigation Jump to search

தீண்டாமை[1] ஒரு சமூகக் குழுவினரை ஏனைய சமூகக் குழுவினரோடு சம உரிமையோடு தொடர்புகளைப் பேணுவதைத் தடுக்கும் ஒரு சமூக முறைமையாகும். சமூகத்தின் பொது விதிகளுக்குள் வரையறுக்க முடியாதவர்கள் வழமையாக தீண்டாமைக்குட்படுத்தப்படுகின்றனர். இந்தியாவில் பொதுவாக பட்டியல் சாதிகள் மற்றும் பட்டியல் பழங்குடியினர்கள்[2] இதற்கு ஆளாகின்றனர்.

ஈ. வெ. இராமசாமி[தொகு]

  • தீண்டாமை என்பதே சாதி காரணமாக ஏற்பட்டதே தவிர, அதற்கு வேறு காரணமே ஆதாரமே இல்லை. சாதியை வைத்துக்கொண்டு தீண்டாமை ஒழிய வேண்டும் என்பது சிறிதும் அறிவுடைமையாகாது.
  • சாதி பேதம் ஒழிவதாலும், மேல் சாதி-கீழ் சாதி ஒழிவதாலும், ஒழிய வேண்டும் என்று கேட்பதாலும் ஒரு தேசியம் கெட்டுப் போகுமானால், சுயராச்சியம் வருவது தடைப்பட்டு போகுமானால் அப்படிப்பட்ட தேசியமும் சுயராச்சியமும் ஒழிந்து நாசமாய்ப் போவது மேல்.[3]

திரு. வி. கலியாணசுந்தரனார்[தொகு]

  • பிறப்பில் தீண்டமை கருதுவது கொடுமை; வண்கண்; அநாகரிகம்.[4]
  • தீண்டாமை கொண்ட நாடு பொலிவிழத்தல் திண்ணம்.[4]

இராசகோபாலாச்சாரி[தொகு]

  • தீண்டாமை என்பது நமது சமூகத்தில் ஒரு மாசு. தீண்டாமை ஒரு விஷப் பாம்பு. அதைக் கொன்றாக வேண்டும்.[5]

சான்றுகள்[தொகு]

  1. http://en.wikipedia.org/wiki/Untouchability
  2. http://tamil.webdunia.com/newsworld/news/currentaffairs/1306/14/1130614049_1.htm
  3. குடி அரசு 18.07.1937
  4. 4.0 4.1 புலவர் ஆயை. மு. காசாமைதீன் (1984). திருவிக. சென்னை: தமிழ்நாட்டு அரசு பாடநூல் கழகம். pp. 112- 118. 
  5. கிருட்டிணகிரி மாவட்டம், தொரப்பள்ளி கிராமத்தில் உள்ள அவரது நினைவு இல்லத்தில் பார்வையாளர்களுக்கு வழங்கும் இராசாசி வாழ்கை குறிப்பு ஏட்டில் உள்ள அவரது பொன் மொழிகள். வெளியீடு இயக்குநர், செய்தி- மக்கள் தொடர்பு துறை, சுற்றுலாதுறை தமிழ்நாடு அரசு.(நவம்பர் 1986 இல் அச்சிடப்பட்டது)
"https://ta.wikiquote.org/w/index.php?title=தீண்டாமை&oldid=15674" இருந்து மீள்விக்கப்பட்டது